Jak Wisła długa, Sekwana szeroka, a Dunajec rwący to Toruń znany jest ze swych wybornych pierników. Choć wiele jest miast, które zdobyły w Europie rozgłos dzięki wyrobom piernikowym, np. Bazylea, Salzburg, Ploucnice czy kilka ośrodków rosyjskich, jedynym znaczącym konkurentem Torunia w rywalizacji o piernikowe pierwszeństwo w Europie była Norymberga. W końcu na mocy ugody z 1556 roku, Toruń otrzymał prawo wypieku pierników „norymberskich”, zaś Norymberga zaczęła oficjalnie produkować pierniki „toruńskie”. Każde polskie dziecko Toruń z piernikami kojarzy i tak już pewnie zostanie. Pozostanie wdzięczni Toruniowi za pierniki i nie zaprzestaniemy naśladownictwa.
Piernik należy do najstarszych ciast, a wywodzi się z tzw. miodowników wielkich – wielkich bochnów chleba robionych na miodzie. Początki jego wypiekania sięgają XIV, a według niektórych źródeł nawet XIII wieku. Pierwsze wzmianki o toruńskich piernikach pochodzą z około 1380. Kto zawita do Torunia polecamy wizytę w Muzeum Piernika, gdzie zostanie nam opowiedziana historia piernika, shemat produkcji ciasta a nawet będziemy mieli możliwość zrobienia własnego pierniczka :-)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Piernik toruński charakteryzuje się ciemną barwą, specyficznym słodkim smakiem i aromatem korzennym, niespotykanymi zbyt często w innych ciastach. W Polsce nazwa „piernik” wywodzi się ze staropolskiego słowa „pierny” czyli pieprzny.
Trudno jest dzisiaj rozstrzygnąć, jaka była dokładna procedura przyrządzania pierników. Najstarszy znany nam przepis pochodzi z 1725 roku. Napewno wiemy że prawdziwy piernik powinien mieć 9 składników: mąka przenna, mąka żytnia, miód i przyprawy: pieprz czarny, goździki, cynamon, gałka muszkatołowa oraz imbir. Teraz mamy w sklepach gotową mieszankę przypraw do piernika więc nie narzekajmy i pieczmy ile wlezie…


Pierniki podawano jako deser po obiedzie, przysmak przy winie lub zakąskę przy wódce (sic). W XVIII wieku popularne było powiedzenie „Kto nie pija gorzałki i od niej umyka, Ten słodkiego nie godzien kosztować piernika”.
Popularność piernika tłumaczyć można także m.in. walorami zdrowotnymi. W dodawanych do nich przyprawach występują liczne związki istotne w zwalczaniu chorób cywilizacyjnych, w tym także i chorób przewodu pokarmowego. Pierniki posiadają także wiele zalet żywieniowych: glukoza i fruktoza są środkami wzmacniającymi i odmładzającymi organizm; przyprawy korzenne pomagają w leczeniu chorób przewodu pokarmowego, serca, nerwów, niedokrwistości i innych.

Aż się prosi, aby korzystając z tradycji bożonarodzeniowej podreperować nieco zdrowie i „spierniczyć ” sobie trochę święta. Zachęcamy Was do produkcji własnych PIERNIKÓW. Dziś nowy, bardzo łatwy przepis, wykorzystajcie go do zabawy z dziećmi i własną kreatywnością.

Smacznego piernika i Wesołych Świąt!

Photo by Lidka (i Iza)